Logo

Varlık Barışı Kanunu Kapsamında Danıştay Kararı

📜 Danıştay Karar Künyesi

9. Daire – 2022/1001 – 2023/3466 – 09.10.2023


🔎 Karar Özeti

Varlık Barışı Kanunu Kapsamında Temyiz İstemi reddedilen Danıştay Kararı


Karar İçeriği

T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2022/1001 Karar No : 2023/3466 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-… VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF (DAVACI) : … VEKİLİ : Av. … İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2015/Ocak, Mart ila Aralık dönemlerine ilişkin katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporu esas alınarak düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporunun incelenmesinden; davacının 2015-2016-2017 takvim yıllarında devamlı olarak internet ortamında … Ireland Ltd. ve … Inc. firmaları için uygulama hizmeti faaliyetinde bulunduğu, anılan faaliyetin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 37. maddesi kapsamında ticari faaliyet olarak değerlendirilmesi gerektiği ancak elde edilen gelirin kayıt ve beyan dışı bırakıldığından bahisle, anılan faaliyet neticesinde elde edilen gelire %20 maliyet, %80 net kârlılık oranı kabul edilmesi neticesinde tespit edilen matrah üzerinden re’sen gelir vergisi tarh edildiği ve hesaplanan gelir vergisi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesildiği, 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun’un “Diğer Hükümler” başlıklı 10. maddesinin 13.fıkrasında; “e) Gelir veya Kurumlar Vergisi mükelleflerince sahip olunan ve Türkiye’de bulunan ancak kanuni defter kayıtlarında yer almayan para, altın, döviz, menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçları ile taşınmazlar, 30/11/2018 tarihine kadar vergi dairelerine beyan edilir. Beyan edilen söz konusu varlıklar, 30/11/2018 tarihine kadar, dönem kazancının tespitinde dikkate alınmaksızın kanuni defterlere kaydedilebilir. Bu takdirde, söz konusu varlıklar vergiye tabi kazancın ve kurumlar için dağıtılabilir kazancın tespitinde dikkate alınmaksızın işletmeden çekilebilir. Vergi dairelerine beyan edilen varlıkların değeri üzerinden %2 oranında vergi tarh edilir ve bu vergi, 31/12/2018 tarihine kadar ödenir.”…”ğ) (a) ve (e) bentleri kapsamında bildirilen veya beyan edilen varlıklar nedeniyle hiçbir suretle vergi incelemesi ve vergi tarhiyatı yapılmaz. Bu hükümden faydalanılabilmesi için bildirilen veya beyan edilen tutarlara ilişkin tarh edilen verginin vadesinde ödenmesi…. şarttır.” hükmüne yer verildiği, davacının 7143 sayılı Kanunun 10. maddesinin 13. fıkrası (e) bendi kapsamında, 04/04/2019 tarihinde, Türkiye’de Sahip Olunan Varlıklara İlişkin Vergi Beyannamesi (Varlık Barışı) vererek 2015-2016-2017 ve 2018 yıllarında internet ortamında … Ireland Ltd. ve … Inc. firmaları için uygulama hizmeti faaliyetinden elde ettiği 1.935.203,00-TL gelirini beyan ederek Kanunun belirlediği oran üzerinden tarh ve tahakkuk ettirilen 38.704,06-TL vergiyi ödediği, söz konusu beyannameye ilişkin 2019 yılında yevmiye defteri kayıtlarını 7143 sayılı Kanuna uygun olarak oluşturduğu hususlarında taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, böylelikle, gerek davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği ile vergi inceleme raporlarının düzenlenme tarihi olan 09/07/2020 tarihi gerekse dava konusu ihbarnamenin düzenlenme tarihi olan 01/09/2020 tarihi itibariyle, davacının 7143 sayılı Kanunun 10. maddesinin 13. fıkrası (e) bendi kapsamında Türkiye’de Sahip Olunan Varlıklara İlişkin Vergi Beyannamesine (Varlık Barışı) istinaden tesis edilen tahakkuk işlemi ile Türkiye’de bulunan ancak kanuni defter kayıtlarında yer almayan varlıklara ilişkin sağlanan haklardan usulüne uygun şekilde yararlandırıldığı, Kanun’da yer alan şartları kaybettiğine veya 38.704,06-TL’lik tahakkuk işleminin iptal edilerek davacıdan 7143 sayılı Kanun’da belirlenen oranda tahsil edilen vergi tutarının davacıya iade edildiğine yönelik herhangi bir bilgi ve belgenin ise dava dosyasına sunulmadığı, 7143 sayılı Kanun gereği yapılan tahakkuk işleminin hukuken varlığını koruduğu, bu kapsamda 2015 yılında internet ortamında … Ireland Ltd. ve … Inc. firmaları için uygulama hizmeti faaliyetinden elde ettiği gelirleri nedeniyle davacı hakkında vergi incelemesi ve vergi tarhiyatı yapılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda yer alan tespitlere istinaden yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, davacının 7143 sayılı Kanun kapsamında varlık barışından yararlanabilmesi için mükellefiyet kaydının bulunması gerektiği, mükellefiyetinin 21/01/2019 tarihinde tesis edildiği anlaşıldığından, 7143 sayılı Kanunun 10. maddesinde vergi incelemesi ve vergi tarhiyatı yapılmamasını öngören hükümden yararlanamayacağı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Davalının temyiz isteminin reddine, 2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA, 3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Paylaş:

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir